ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ - Α΄ ΤΟΜΟΣ (1833-1926)

Μόλις κυκλοφόρησε ένα μνημειώδες τρίτομο έργο, μέσα από το οποίο με υπευθυνότητα και αντικειμενικότητα παρουσιάζονται τα βιογραφικά όλων όσων ανέλαβαν πολιτικά αξιώματα από την ίδρυση του νεώτερου ελληνικού κράτους μέχρι τη Μεταπολίτευση. Συνολικά 900 σελίδες, 1.600 λήμματα, 500 φωτογραφίες. Τιμή κάθε τόμου 16 ευρώ. Αποστέλλεται με αντικαταβολή σε όλη την Ελλάδα.

Δημοσθένη Κούκουνα

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Ιστορικό Βιογραφικό Λεξικό

1833-1974

(α΄ τόμος 1833-1926, β΄ τόμος 1926-1949, γ΄ τόμος 1950-1974)

Κεντρική διάθεση: Ιστορικό Βιβλιοπωλείο HISTORIA

(Υψηλάντου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210-7255962)

email: historiabooks@gmail.com


https://historiabooks.gr/shop/ekdoseis-historia/demosthene-koukouna-ellines-politikoi-a-tomos/

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α΄ ΤΟΜΟΥ (1833-1926):

Αβέρωφ Αυγερινός (1807-78) - Αβέρωφ Γεώργιος, Μιχαήλ (1868-1930) - Αγγελίδης Πελοπίδας (1875-1970). - Αγγελόπουλος Θεόδωρος, Γεωργίου (1883-1981) - Αδοσίδης Αναστάσιος, Κωνσταντίνου (1873-1942) - Αθανασάκης Ιωάννης (1853-1953) - Αθανασιάδης Απόστολος - Αιγιαλείδης Κωνσταντίνος, Γεωργίου (1862-1933) - Αιγινήτης Δημήτριος, Γεωργίου (1862-1934) - Αλαβάνος Κωνσταντίνος, Νικολάου (1872-1958) - Αλεξανδρής Απόστολος, Γεωργίου (1879-1961) - Αλεξανδρόπουλος Γεώργιος, Κωνσταντίνου (1864-1943) - Αμβροσιάδης Ιωάννης (1794-1865) - Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος - Αναργύρου Χατζη-Ανάργυρος, Ανδρέα (1814-85) - Αναστασιάδης Αλέξανδρος (1876-1941) - Αναστασόπουλος Γεώργιος, Αναστασίου (;-1940) - Αναστασόπουλος Θεόδωρος - Ανδρεαδάκης Γεώργιος, Νικολάου - Αντύπας Ευάγγελος - Αντωνιάδης Σπυρίδων (1808-73) - Αντωνόπουλος Αλέξανδρος - Αντωνόπουλος Γεώργιος, Αναστασίου (1800-1865) - Αντωνόπουλος Ιωάννης (;-1907) - Αντωνόπουλος Ιωάννης, Δημητρίου (1810-92) - Αντωνόπουλος Μιχαήλ, Γεωργίου - Αντωνόπουλος Σπήλιος-Σπυρίδων, Κωνσταντίνου (1823-91) - Αποσκίτης Ηλίας, Κωνσταντίνου (1889-1980) - Αποστολίδης Νικόλαος (1856-1919) - Αραβαντινός Παναγιώτης, Ιωάννη (1880-1932) - Αραβαντινός Σπυρίδων, Παναγιώτη (1843-1906) - Αργυρόπουλος Ιωάννης, Γεωργίου (1851-1939) - Αργυρόπουλος Περικλής, Αλεξάνδρου (1881-1966) - Αργυρόπουλος Περικλής, Ιακώβου (1809-60) - Αργυρόπουλος Περικλής, Ιακώβου (1876-1955) - Αργυρός Αθανάσιος (1859-1945) - Άρμανσπεργκ Γιόχαν-Λούντβιχ, κόμης φον (1787-1853) - Ασιμής Χριστόφορος (;-1935) - Ασπιώτης Ηλίας, Ιωάννη (1883-;) - Αυγερινός Ανδρέας, Δημητρίου (1819-96) - Βαλαλάς Ιωάννης (1875-1945) - Βαλασόπουλος Ιωάννης (1820-88) - Βαλαωρίτης Περικλής, Σπύρου (1851-1926) - Βαλαωρίτης Σπυρίδων (1819-87) - Βάλβης Δημήτριος (1814-92) - Βάλβης Ζηνόβιος-Ζαφείριος (1800-86) - Βαλέττας Σπυρίδων, Νικολάου (1779-1843) - Βαλσαμάκης Νικόλαος (1834-1912) - Βαλτινός Βλάσιος, Ιωάννη (1825-96) - Βαρβιτσιώτης Νικήτας - Βάρβογλης Παναγιώτης, Γεωργίου (1797-1870) - Βάρβογλης Φίλιππος, Παναγιώτη (1835-1907) - Βαρότσης Σπυρίδων - Βασιλείου Φίλιππος (1874-1942) - Βελλιανίτης Θεόδωρος (1863-1934) - Βενιζέλος Ελευθέριος, Κυριάκου (1864-1936) - Βενιζέλος-Μπενιζέλος Μιλτιάδης (1822-87) - Βιτάλης Αντώνιος (;-1941) - Βλαχόπουλος Αλέξιος (1780-1865) - Βλάχος Άγγελος, Σταύρου (1838-1920) - Βλάχος Σταύρος (1802-64) - Βλιάμος Νικόλαος, Γεωργίου (γεν. 1872) - Βογόπουλος Γεώργιος, Ιωάννη (1876-1941) - Βοζίκης Χαράλαμπος, Κωνσταντίνου (1861-1937) - Βοκοτόπουλος Δημήτριος (1851-1934) - Βουδούρης Βασίλειος, Νικολάου (1840-1910) - Βουδούρης Δημήτριος - Βουδούρης Νικόλαος, Βασιλείου (1805-68) - Βούλγαρης Γεώργιος, Δημητρίου (1842-1892) - Βούλγαρης Δημήτριος, Γεωργίου (1801-1877) - Βούλγαρης Κωνσταντίνος, Χριστοδούλου (1870-1942) - Βουλπιώτης Δημήτριος (1843-1911) - Βουρλούμης Παναγής, Αθανασίου (1867-1950) - Βράιλας-Αρμένης Πέτρος (1812-84) - Βρυώνης Ιωάννης, Αντωνίου (;-1921) - Γαβράς Δημήτριος - Γαρδικιώτης Νικόλαος (1875-;) - Γαρουφαλιάς Αντώνιος, Πέτρου - Γάτσος Νικόλαος (;-1934) - Γενατάς Πέτρος (1808-78) - Γεροκωστόπουλος Αχιλλεύς (1850-1900) - Γεροκωστόπουλος Κωνσταντίνος, Δημητρίου (1865-1922) - Γεωργαντάς Αντώνιος (1799-1884) - Γεωργιάδης Νικόλαος (1830-1915) - Γεωργόπουλος Σπυρίδων - Γιαμαλάκης Νικόλαος, Γεωργίου (1860-;) - Γιαννακίτσας Ιωάννης (1853-1923) - Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Εμμανουήλ (1808-86) - Γιαννόπουλος Σπυρίδων (1854-1933) - Γιουρδής Λάζαρος (1811-68) - Γκίκας Παντελής - Γκότσης Κωνσταντίνος, Γεωργίου (1862-1958) - Γλαράκης Γεώργιος (1789-1855) - Γονατάς Στυλιανός, Επαμεινώνδα (1876-1966) - Γόντικας Κωνσταντίνος, Βασιλείου (1871-1938) - Γούδας Μιχαήλ, Αναστασίου (1868-1931) - Γουναράκης Νικόλαος (1853-1932) - Γούναρης Δημήτριος, Παναγιώτη (1867-1922) - Γρηγοριάδης Αθανάσιος, Γρηγορίου (1793-1871) - Γρηγοριάδης Ιωσήφ - Γρίβας Δημήτριος, Θεοδωράκη (1829-89) - Γρίβας Κωνσταντίνος (1846-1907) - Γρίβας-Γαρδικιώτης Αλέξιος, Χρήστου (1871-1952) - Γρυπάρης Ιωάννης (1848-1922) - Δαγκλής Παναγιώτης, Γεωργίου (1853-1924) - Δάλλας Μιλτιάδης - Δαμιανός Αντώνιος (1875-1931) - Δαμιανός Ιωάννης (1861-1922) - Δαμιανός Ιωάννης, Κωνσταντίνου (1813-60) - Δανόπουλος Ανδρέας, Σωτηρίου (1807-77) - Δαρειώτης Κωνσταντίνος (;-1877) - Δεϊμέζης Σπυρίδων (1829-1902) - Δεληγεώργης Επαμεινώνδας, Μήτρου (1829-1879) - Δεληγεώργης Λεωνίδας, Μήτρου (1840-1928) - Δεληγιάννης Αναγνώστης, Ιωάννη (1771-1856) - Δεληγιάννης Ιωάννης, Νικολάου - Δεληγιάννης Κανέλλος, Ιωάννη (1780-1862) - Δεληγιάννης Πέτρος, Αναγνώστη (1814-76) - Δελιγιάννης Ιωάννης (1817-76) - Δέλλιος Ιωάννης (1853-1919) - Δεμερτζής Κωνσταντίνος (1876-1936) - Δεναξάς Αρτέμιος, Σπυρίδωνος (1892-1964) - Δηλιγιάννης Επαμεινώνδας, Νικολάου (1872-1964) - Δηλιγιάννης Θεόδωρος, Παναγιώτη (1826-1905) - Δηλιγιάννης Νικόλαος, Πέτρου (1841-1910) - Δημητρακόπουλος Νικόλαος (1864-1921) - Δημητριάδης Αναστάσιος - Διαμαντίδης Δημήτριος (1871-1926) - Διαμαντόπουλος Αδαμάντιος-Αθανάσιος (1826-76) - Διαμαντόπουλος Αργύριος - Διγενόπουλος Χαρίλαος (1843-;) - Δίγκας Δημήτριος, Γεωργίου (1878-1974) - Διδάχος Γεώργιος (1882-1940) - Δικαίος Χριστόδουλος - Διομήδης Αλέξανδρος, Νικολάου (1870-1950) - Δοξιάδης Απόστολος (1874-1942) - Δόσιος Κωνσταντίνος (1810-71) - Δουζίνας Γεώργιος (1885-1945) - Δραγούμης Νικόλαος, Μάρκου (1809-79) - Δραγούμης Στέφανος, Νικολάου (1842-1923) - Δράκος Ιωάννης (1820-74) - Δράκος Νικόλαος, Ιωάννη (1861-1925) - Δροσόπουλος Ιωάννης (1870-1939) - Δροσόπουλος-Ντεμίρης Κωνσταντίνος (1872-;) - Δρόσος Δημήτριος, Νικολάου (1808-77) - Δρόσος Νικόλαος - Εμπειρίκος Γεώργιος, Μιλτιάδη (1875-1945) - Εμπειρίκος Επαμεινώνδας, Κωνσταντίνου (1858-1924) - Εμπειρίκος Κωνσταντίνος, Λεονάρδου (1813-;) - Εμπειρίκος Λεωνίδας, Ανδρέα (1869-1947) - Έσλιν Κωνσταντίνος (1844-1920) - Ευθυμιόπουλος Κωνσταντίνος (1828-85) - Ευταξίας Αθανάσιος, Λουκά (1849-1931) - Ζαβιτσιάνος Κωνσταντίνος, Γεωργίου (1879-1951) - Ζαΐμης Αλέξανδρος, Θρασυβούλου (1855-1936) - Ζαΐμης Θεόδωρος (1847-1922) - Ζαΐμης Θρασύβουλος (1825-80) - Ζαΐμης Παναγιώτης, Θρασυβούλου (1863-1937) - Ζαλοκώστας Ευγένιος, Γεωργίου (1855-1919) - Ζάππας Απόστολος - Ζάρκος Ιωάννης (1810-88) - Ζέγγελης Δημήτριος (1835-90) - Ζέζας Γρηγόριος - Ζερβός Σπυρίδων, Θεοδώρου (;-1882) - Ζορμπάς Νικόλαος, Κωνσταντίνου (1844-1920) - Ζυγομαλάς Ανδρέας (1803-1871) - Ζυγομαλάς Αντώνιος, Ανδρέα (1854-1930) - Ζυμβρακάκης Εμμανουήλ, Χαράλαμπου (1859-1927) - Ζυμβρακάκης Χαράλαμπος, Εμμανουήλ (1812-1880) - Ζωγράφος Γεώργιος, Χρηστάκη (1863-1920) - Ζωγράφος Κωνσταντίνος (1796-1856) - Ζώτος Κωνσταντίνος, Στυλιανού - Ζωχιός Γεράσιμος (1821-81) - Ηλιόπουλος Ευστάθιος (1816-81) - Ηλιόπουλος Τιμολέων (1856-1932) - Ησαΐας Γεώργιος (1873-1957) - Θεοδωρίδης Μάρκος (1872-1961) - Θεοτόκης Γεώργιος, Νικολάου (1844-1916) - Θεοτόκης Μιχαήλ, Νικολάου (1842-1916) - Θεοτόκης Νικόλαος, Γεωργίου (1878-1922) - Θεοχάρης Νικόλαος, Γεωργίου (1793-1867) - Θερμογιάννης Θεόδωρος - Ισχόμαχος Κωνσταντίνος (;-1888) - Καζαμπάκας Αθανάσιος (;-1892) - Καΐρης Δημοσθένης, Νικολάου - Καΐρης Νικόλαος - Καΐρης-Ορφανός Μιχαήλ - Καλλάρης Κωνσταντίνος (1858-1940) - Καλλέργης Δημήτριος (1868-1923) - Καλλιγάς Παύλος (1814-96) - Καλλιγάς Πέτρος, Παύλου (1856-1940) - Καλλιφρονάς Δημήτριος, Μιχαήλ (1842-1902) - Καλλιφρονάς Δημήτριος, Νικολάου (1805-97) - Καλλιφρονάς Λάμπρος, Δημητρίου (1853-1950) - Καλλιφρονάς Νικόλαος, Δημητρίου (1851-96) - Καλογερόπουλος Νικόλαος (1853-1927) - Καλογερόπουλος Σπυρίδων (1790-1861) - Καλομενόπουλος Κωνσταντίνος (1858-1941) - Καλούτσης Ιωάννης - Καναβός Ιωάννης, Νικολάου (1867-1953) - Καναβός Νικόλαος - Κανακάρης-Ρούφος Θάνος, Μπενιζέλου (1830-1902) - Κανάρης Αλέξανδρος, Μιλτιάδη (1864-1944) - Κανάρης Κωνσταντίνος (1790;-1877) - Κανάρης Μιλτιάδης, Κωνσταντίνου (1822-1900) - Κανελλόπουλος Ευθύμιος (1876-1943) - Κανελλόπουλος Χαράλαμπος - Κανταρτζής Αργύριος - Καραϊσκάκης Σπυρίδων, Γεωργίου (1826-1898) - Καρακατσάνης Γκίκας - Καραλίβανος Λουκάς, Ιωάννη (1816-98) - Καραπαναγιώτης Βύρων, Αθανασίου (1894-1968) - Καραπάνος Αλέξανδρος, Κωνσταντίνου (1873-1946) - Καραπάνος Κωνσταντίνος (1840-1914) - Καραπάνος Πύρρος, Κωνσταντίνου (;-1936) - Καράπαυλος Νικόλαος (1836-1903) - Καραστέργιος Νικόλαος - Καρνάλης Αριστείδης (1809-80) - Καρπετόπουλος Γεώργιος (1864-1929) - Καρτάλης Αντώνιος, Γεωργίου (1867-1923) - Καρτάλης Ιωάννης, Αντωνίου (1842-1908) - Κασβίκης Γεώργιος - Κασιμάτης Στυλιανός - Κασσαβέτης Αλέξανδρος (1871-1932) - Κατεχάκης Γεώργιος, Αποστόλου (1881-1938) - Κατζουράκης Αντώνιος (1871-1936) - Κατριβάνος Αθανάσιος, Αλεξίου (1827-1913) - Κατσικογιάννης Χρήστος (1829-;) - Κατσίνας Δημήτριος, Λουκά (1874-1945) - Καυταντζόγλου Ιωάννης, Λυσάνδρου (1873-1930) - Καφαντάρης Γεώργιος (1873-1946) - Κετσέας Θεμιστοκλής (1836-1910) - Κεφαλάς Ανδρέας - Κεχαγιάς Ευθύμιος (1819-85) - Κλίμακας Ιωάννης (;-1870) - Κλονάρης Χριστόδουλος (;-1848) - Κοκκέβης Ευστάθιος (1836-1918) - Κολιάτσος Στυλιανός (1830-1878) - Κολοκοτρώνης Γενναίος (Ιωάννης), Θεοδώρου (1805-68) - Κολοκοτρώνης Κωνσταντίνος (Κολίνος), Θεοδώρου (1804-1849) - Κονδύλης Γεώργιος (1879-1936) - Κοντάκης Αναγνώστης (;-1855) - Κοντογούρης Αριστομένης (1841-1904) - Κοντόσταυλος Αλέξανδρος (1789-1865) - Κοντόσταυλος Αλέξανδρος, Αλεξάνδρου (1825-1909) - Κοριζής Γεώργιος, Σταματίου (1850-;) - Κορομηλάς Λάμπρος, Ανδρέα (1856-1923) - Κόρπας Γεώργιος (1839-1911) - Κορφιωτάκης Αναστάσιος - Κορφιωτάκης Νικόλαος (1792-1850) - Κορωναίος Πάνος (1809-99) - Κοσσονάκος Κωνσταντίνος (1835-1910) - Κοτζιάς Ιωάννης, Κωνσταντίνου - Κουμουνδούρος Αλέξανδρος (1815-1883) - Κουμουνδούρος Κωνσταντίνος, Αλεξάνδρου (1846-1924) - Κουμουνδούρος Σπυρίδων, Αλεξάνδρου (1858-1924) - Κούνδουρος Ιωσήφ (1885-1942) - Κουντουριώτης Ανδρέας, Γεωργίου (1820-1895) - Κουντουριώτης Γεώργιος, Αναγνώστη (1782-1858) - Κουντουριώτης Παύλος, Θεοδώρου (1855-1935) - Κουτούπης Θαλής, Σταύρου (1870-1935) - Κοφινάς Γεώργιος (1869-1949) - Κρεστενίτης Επαμεινώνδας (;-1882) - Κρεστενίτης Ιωάννης, Επαμεινώνδα (1850-1915) - Κρεστενίτης Λυκούργος (1793-1873) - Κριάρης Αριστείδης, Κωνσταντίνου (1858-1924) - Κριεζής Αντώνιος (1796-1865) - Κριεζής Δημήτριος, Αντωνίου - Κριεζής Επαμεινώνδας, Αντωνίου - Κριεζώτης Δημήτριος, Νικολάου (;-1905) - Κρίσπης Κωνσταντίνος - Κρίσπης Νικόλαος, Κωνσταντίνου - Κροκιδάς Σωτήριος, Γρηγορίου (1852-1924) - Κυριακός Διομήδης, Αναστασίου (1811-69) - Κυριακός Ιωάννης - Κυριακός Παναγής (1829-1901) - Κωλέττης Ιωάννης (1774-1847) - Κωνσταντάς Πολυχρόνιος (;-1892) - Κωνσταντινίδης Ιωάννης (1847-1920) - Κωνσταντόπουλος Κωνσταντίνος (1832-1910) - Λαδόπουλος Εμμανουήλ (1870-1937) - Λαζαρέτος Τριαντάφυλλος (1800-84) - Λάμπρος Σπυρίδων, Παύλου (1851-1919) - Λαπαθιώτης Λεωνίδας (1854-1942) - Λασάνης Γεώργιος (1793-1870) - Λεβίδης Δημήτριος, Νικολάου (1806-93) - Λεβίδης Νικόλαος, Δημητρίου (1848-1941) - Λέκκας Ιωάννης - Λεσσουίρος Γεώργιος-Γουλιέλμος - Λεωνίδας Ιωάννης, Γεωργίου (1871-1935) - Λεωνίδας Νικόλαος, Γεωργίου (1864-1926) - Λεώπουλος Βρασίδας, Νικολάου (1863-1944) - Λεώπουλος Νικόλαος (1822-86) - Λιβαθινόπουλος Ριχάρδος (1867-1954) - Λιδωρίκης Αθανάσιος (1788-1868) - Λιδωρίκης Αριστομένης, Αθανασίου (1827-1910) - Λιδωρίκης Γεώργιος, Αναστασίου (;-1903) - Λιδωρίκης Κωνσταντίνος, Νικολάου (1872-1941) - Λομβάρδος Κωνσταντίνος (1820-88) - Λομβάρδος-Αργασάρης Κωνσταντίνος (1859-1925) - Λόντος Αναστάσιος, Σωτηράκη (1791-1856) - Λόντος Ανδρέας, Σωτηράκη (1784-1846) - Λόντος Ανδρέας, Χριστόδουλου (1810-81) - Λουριώτης Επαμεινώνδας, Νικολάου (1817-87) - Λυκουρέζος Κωνσταντίνος (1860-1945) - Λυμπερόπουλος Ιωάννης, Σπυρίδωνος (1872-1961) - Λυμπρίτης Θεόδωρος, Φραγκιού (1846-1928) - Λύρας Γεώργιος - Μαγγίνας Τάτσης-Αναστάσιος (1792-1880) - Μακρής Βασίλειος, Αναστασίου (1885-1964) - Μαλαμίδης Αχιλλεύς (1859-1940) - Μάλλιος Βασίλειος (1881-1937) - Μανέας Κλέαρχος, Θεοδώρου (1888-1969) - Μανέτας Ιωάννης, Παναγιώτη (1878-1943) - Μανέτας Κωνσταντίνος, Παναγιώτη (1879-1960) - Μανέτας Παναγιώτης, Κωνσταντίνου (1838-1908) - Μανιατόπουλος Μιλτιάδης - Μάνος Ιωάννης (1855-1927) - Μανουηλίδης Φίλιππος, Αθανασίου (1884-1968) - Μανουσογιαννάκης Εμμανουήλ (1853-1916) - Μανσόλας Δρόσος (1789-1860) - Μαρής Γεώργιος (1882-1949) - Μαρκοράς Γεώργιος (1793-1878) - Μαστραπάς Χρήστος, Βασιλείου (1836-1902) - Μάτσας Αντώνιος (1871-1952) - Μαυρογιάννης Γεράσιμος (1823-1906) - Μαυροκορδάτος Αλέξανδρος, Νικολάου (1791-1865) - Μαυροκορδάτος Δημήτριος, Στεφάνου (1821-73) - Μαυροκορδάτος Νικόλαος, Αλεξάνδρου (1837-1903) - Μαυρομιχάλης Αναστάσιος, Πετρόμπεη (1798-1870) - Μαυρομιχάλης Αντώνιος, Αναστασίου (1829-1903) - Μαυρομιχάλης Δημήτριος, Πετρόμπεη (1809-82) - Μαυρομιχάλης Ηλίας-Βοϊδής, Ιωάννη - Μαυρομιχάλης Κυριακούλης, Πέτρου (1849-1912) - Μαυρομιχάλης Πέτρος, Αναστασίου (1828-92) - Μαυρομιχάλης Πέτρος, Κυριακούλη (1888-1969) - Μαυρομιχάλης Πιερράκος Περικλής, Νικολάου (1861-1938) - Μαυρομμάτης Επαμεινώνδας, Ιωάννη (1846-1928) - Μαυρομμάτης Ξενοφών, Γεωργίου (1864-1940) - Μαύρος Όθων - Μεγαπάνος Ιωάννης - Μελάς Λέων, Γεωργίου (1812-79) - Μελετόπουλος Δημήτριος, Αγγέλου (1795-1858) - Μελετόπουλος Εμμανουήλ - Μελετόπουλος Λεωνίδας - Μέξης Νικόλαος, Ιωάννη - Μερκούρης Γεώργιος, Σπύρου (1886-1943) - Μερλόπουλος Παναγιώτης, Δημητρίου (1861-1935) - Μεσσηνέζης Ιωάννης, Λέοντος (1822-1896) - Μεταξάς Αγαμέμνων, Κωνσταντίνου - Μεταξάς Ανδρέας (1790-1860) - Μεταξάς Νικόλαος, Κωνσταντίνου (1833-1903) - Μηλιώτης-Κομνηνός Κωνσταντίνος (1854-1941) - Μητσοτάκης Αριστομένης, Κωνσταντίνου (1886-1943) - Μιαούλης Αθανάσιος, Ανδρέα (1815-1868) - Μιαούλης Αθανάσιος, Νικολάου (1867-1932) - Μιαούλης Ανδρέας, Δημητρίου (1869-;) - Μιαούλης Δημήτριος, Δημητρίου (1836-99) - Μίλησης Γεώργιος, Ιωάννη (1824-87) - Μίσιος Μιχαήλ (1874-1928) - Μισιρλόγλου Αναστάσιος, Σίμωνος (1888-1964;) - Μισυρλής Αθανάσιος - Μιχαλακόπουλος Ανδρέας, Σπήλιου (1875-1938) - Μιχελιδάκης Αντώνιος (1844-1923) - Μίχου Αρτέμιος (1803-73) - Μομφερράτος Αντώνιος (1852-1924) - Μοναρχίδης Αναγνώστης - Μουτσόπουλος Αθανάσιος (;-1908) - Μπακάλμπασης Αναστάσιος (1890-1957) - Μπακόπουλος Ιωάννης, Νικολάου (1847-1919) - Μπαλάνος Σίμος, Κωνσταντίνου (1864-1947) - Μπαλτατζής Γεώργιος (1868-1922) - Μπασιάς-Τυπάλδος Αθανάσιος, Ευαγγέλου (1868-1924) - Μπέλλος Λουκάς - Μπενάκης Εμμανουήλ, Αντωνίου (1843-1929) - Μπότασης Νικόλαος (1874-1956) - Μπότασης Νικόλαος, Γκίκα (1792-1842) - Μπότσαρης Δημήτριος, Μάρκου (1814-71) - Μπότσαρης Δημήτριος, Νότη (1806-92) - Μπότσαρης Δημήτριος, Τιμολέοντος-Νότη (1889-1980) - Μπούκουρας Νικόλαος (;-1858) - Μπούμπουλης Γεώργιος (1827-1901) - Μπούμπουλης Γεώργιος, Παντελή (1882-1944) - Μπουντούρης (Βουδούρης) Δημήτριος - Μπούσιος Γεώργιος (1876-1929) - Μπούτος Περικλής (1889-1945) - Μπουφίδης Νικόλαος (1845-1912) - Μυλωνάς Αλέξανδρος, Κυριάκου (1881-1967) - Μωραϊτίνης Αριστείδης (1806-1875) - Νάκος Λουκάς (1865-1933) - Νεγρεπόντης Μιλτιάδης (1873-1951) - Νέγρης Φωκίων, Κωνσταντίνου (1846-1928) - Νίδερ Κωνσταντίνος, Φραγκίσκου-Ξαβερίου (1865-1942) - Νικολαΐδης Ιωάννης - Νικολόπουλος Βασίλειος (1816-87) - Νομικός Νικόλαος - Νοταράς Ανδρέας, Σωτηρίου (1810-93) - Νοταράς Γεωργαντάς-Γεώργιος (1798-1852) - Νοταράς Πανούτσος (1752-1849) - Νοταράς Σπυρίδων - Όθων (1815-67) - Οικονομόπουλος Γεώργιος - Οικονόμου Παναγιώτης - Ορφανίδης Απόστολος, Νικολάου (1890-1973) - Πάγκαλος Θεόδωρος, Δημητρίου (1878-1952) - Πάζης Δημήτριος, Χρήστου (1875-1953) - Πάικος Ανδρόνικος-Ανδρέας (1799-1880) - Παλαιολόγος Ιωάννης - Παλαμήδης Ρήγας (1794-1872) - Παλάσκας Λεωνίδας, Χρήστου (1819-80) - Παναγιωτόπουλος Ανδρέας, Σωτηρίου (1851-1936) - Πανάρετος Κοσμάς - Πανάς Δημήτριος (1855-1931) - Παξιμάδης Ιάκωβος - Παπαγεωργίου Γεώργιος - Παπαγιαννακόπουλος Ανδρέας (1845-1911) - Παπαδάμ Τριαντάφυλλος, Νικολάου (;-1963) - Παπαδιαμαντόπουλος Ιωάννης, Δημητρίου (1839-1909) - Παπαδόπουλος Ιωάννης - Παπαζαφειρόπουλος Ιωάννης (1829-79) - Παπαηλιόπουλος Ηλίας - Παπαϊωάννου Θεμιστοκλής, Ιωάννη (1870-1946) - Παπαλέξης Νικόλαος - Παπαλεξόπουλος Νικόλαος - Παπαμιχαλόπουλος Κωνσταντίνος, Νικολάου (1854-1923) - Παπαμιχαλόπουλος Νικόλαος (1827-88) - Παπαναστασίου Αλέξανδρος, Παναγιώτη (1876-1936) - Παπανδρέου Γεώργιος, Ανδρέα (1888-1968) - Παππάς Αλέξανδρος (1877-1942) - Παραμυθιώτης Αθανάσιος - Παρίσσης Ευστράτιος, Μιχαήλ (;-1866) - Πατρινός Δημήτριος, Παναγιώτη (;-1903) - Παχύς Γεώργιος (;-1913) - Περιβολαρόπουλος Ευάγγελος (;-1939) - Πέρρος Θεόδωρος - Περρωτής Περικλής, Γεωργίου - Πετιμεζάς Γεώργιος, Βασιλείου - Πετμεζάς Αθανάσιος, Γεωργίου (1828-85) - Πετμεζάς Βασίλειος, Αναγνώστη (1812-97) - Πετμεζάς Επαμεινώνδας, Θεοδώρου (1844-1918) - Πετμεζάς Θρασύβουλος, Γεωργίου (1874-1939) - Πετμεζάς Λεωνίδας, Νικολάου (1825-97) - Πετμεζάς Σωτήριος, Νικολάου (1823-92) - Πετούσης Γεώργιος (;-1906) - Πετράκης Περικλής, Ανάργυρου (1832-92) - Πετρίδης Δημήτριος (1838-97) - Πετρινός Θεόδωρος - Πετρόπουλος Οδυσσεύς - Πέτρου Γιαννάκης-Γιαννούλης (;-1864) - Πετσάλης Αθανάσιος (1802-71) - Πήλικας Βαρβαρήγος - Πήλικας Σπυρίδων (1805-61) - Πλατής Αλέξανδρος (;-1930) - Πλατής Κωνσταντίνος - Πλουμίδης Γεώργιος, Σπυρίδωνος (1866-1913) - Πολίτης Νικόλαος (1872-1942) - Πολυγένης Κωνσταντίνος (1862-1935) - Πολυζωίδης Αναστάσιος (1802-73) - Πολυλάς Ιάκωβος (1825-96) - Πονηρόπουλος Αλέξανδρος - Πονηρόπουλος Δημήτριος - Πονηρόπουλος Νικόλαος (1770-1852) - Ποταμιάνος Ηλίας (1838-1911) - Ποτλής Μιχαήλ (1812-63) - Πραΐδης Γεώργιος (1791-1873) - Πρέκας Αντώνιος (1864-1952) - Προβελέγγιος Κωνσταντίνος (1800-80) - Πρωτοπαπαδάκης Πέτρος (1854-1922) - Πρωτοσύγκελος Αχιλλεύς, Δημητρίου (1879-1943) - Πωπ Γεώργιος, Κωνσταντίνου (1872-1946) - Ραγκαβής Αλέξανδρος Ρίζος (1809-92) - Ρακτιβάν Κωνσταντίνος (1865-1935) - Ράλλης Γεώργιος, Αλεξάνδρου (1804-83) - Ράλλης Γεώργιος, Δημητρίου (1881-1963;) - Ράλλης Δημήτριος, Γεωργίου (1844-1921) - Ράλλης Ιωάννης, Δημητρίου (1878-1946) - Ρέντης Κωνσταντίνος, Θεοφάνη (1884-1958) - Ρέπουλης Εμμανουήλ (1863-1924) - Ρετσίνας Θεόδωρος, Γεωργίου (1836-1930) - Ρίζος-Νερουλός Ιάκωβος, Γεωργίου (1778-1849) - Ρικάκης Αντώνιος (1824-1909) - Ρόδιος Παναγιώτης (1789-1851) - Ροντήρης Αθανάσιος, Κίτσου (1823-1889) - Ρούντχαρτ Ιγνάτιος (1790-1838) - Ρουσόπουλος Μελέτιος - Ρούσος Γεώργιος (1863-1947) - Ρούφος Γεώργιος, Μπενιζέλου (1839-1891) - Ρούφος Μπενιζέλος, Θάνου Κανακάρη (1795-1868) - Ρούφος-Κανακάρης Λουκάς, Θάνου (1878-1948) - Ρωμάνος Άθως (1858-1940) - Ρώμας Αλέξανδρος, Σπυρίδωνος (1863-1914) - Ρώμας Γεώργιος, Κανδιάνου (1836-1910) - Ρώμας Ροβέρτος, Γεωργίου-Κανδιάνου (1834-1920) - Ρώμας Σπυρίδων, Γεωργίου-Κανδιάνου (1826-81) - Σαγρέδος Ιωάννης - Σακελλαρόπουλος Αριστείδης - Σακελλαρόπουλος Λουκάς (1882-1958) - Σακλαμπάνης-Σακλαμπανάκης Μιχαήλ - Σαλταφέρης Κωνσταντίνος - Σαπουντζάκης Βασίλειος (1811-90) - Σαράβας Δημήτριος (1822-93) - Σαχίνης Δημήτριος, Γεωργίου (1827-87) - Σαχτούρης Δημήτριος, Γεωργίου (1819-75) - Σαχτούρης Κωνσταντίνος, Γεωργίου (1835-1903) - Σέρβος Γεράσιμος (1820-1900) - Σεχιώτης Γεώργιος, Αναστασίου (1879-1936) - Σίδερης Γεώργιος, Διονυσίου (1886-1946) - Σιλήβεργος Νικόλαος - Σιμόπουλος Ανάργυρος (1833-1908) - Σίμος Ευστάθιος (1804-78) - Σίμος Σπυρίδων (1868-1935) - Σισίνης Ιωάννης, Νικολάου (1850-1930) - Σιώτης Ιωάννης (1859-1930) - Σκαλιστήρης Μιχαήλ - Σκαλτσοδήμος Βασίλειος, Δημητρίου (;-1873) - Σκουζές Αλέξανδρος, Γεωργίου (1853-1937) - Σκουλούδης Στέφανος (1838-1928) - Σκούφος Γεώργιος (1808-73) - Σκούφος Θεόδωρος (1864-1938) - Σμαλτς Χριστόφορος - Σμολένιτς-Σμολένσκης Νικόλαος, Λεωνίδα (1839-1919) - Σμόλενς-Σμολένσκης Λεωνίδας (1806-82) - Σμολένσκης (Σμόλενιτς-Σμόλεντς) Κωνσταντίνος, Λεωνίδα (1843-1915) - Σουλτάνης Μενέλαος, Ιωάννη (1868-1922) - Σούτσος Σκαρλάτος, Αλεξάνδρου (1807-87) - Σοφούλης Θεμιστοκλής (1860-1949) - Σπανιολάκης Γεώργιος - Σπηλιωτάκης Ιωάννης, Αναγνώστη (1820-1902) - Σπυρίδης Κωνσταντίνος, Δημητρίου (1869-1951) - Σπυρίδωνος Γεώργιος, Λεωνίδα (1879-1973) - Σπυρομήλιος (1800-80) - Στάης Σπυρίδων, Εμμανουήλ (1860-1931) - Στάικος Ιωάννης (;-1867) - Σταματελόπουλος Νικήτας ή Νικηταράς (1784-1849) - Σταμούλης Κωνσταντίνος, Γεωργίου (1881-1961) - Στεργιάδης Αριστείδης (1861-1950) - Στεφανίδης Μιχαήλ (;-1929) - Στεφανόπουλος Ανδρέας, Ιωάννη (1856-1938) - Στεφανόπουλος Στέφανος, Χρήστου (1820-87) - Στεφάνου Διονύσιος, Παναγιώτη (1835-1916) - Στρατηγόπουλος Αναστάσιος (1885-1950) - Στρατηγός Ξενοφών, Ιωάννη (1869-1927) - Στράτος Νικόλαος, Ανδρέα (1872-1922) - Στρέιτ Γεώργιος, Στεφάνου (1868-1948) - Στρέιτ Στέφανος, Ιωάννη-Αλέξανδρου (1835-1920) - Συνοδινός Νικήτας - Σχινάς Κωνσταντίνος (1801-57) - Σωτηριάδης Σωτήριος (1871-;) - Σωτηρόπουλος Σωτήριος (1831-98) - Ταβουλάρης Αναστάσιος (1882-1946) - Ταμπακόπουλος Ιωάννης - Τανταλίδης Δημήτριος, Ηλία (1866-1934) - Τερτίπης Δημήτριος (1848-1926) - Τερτίπης Κωνσταντίνος (1864-1923) - Τζαβέλλας Κίτσος, Φώτου (1800-55) - Τζανετουλέας Σωκράτης - Τζέντζος Γεώργιος - Τισαμενός (Καραγιαννόπουλος) Γεώργιος - Τόμαν Αλοΐσιος (1844-1921) - Τομαράς Ιωάννης - Τομπάζης Γεώργιος, Ιάκωβου (1809-92) - Τοπάλης Ιωάννης - Τοπάλης Κωνσταντίνος (1868-1915) - Τράκας Κομνάς, Σπυρίδωνος (;-1904) - Τριανταφυλλάκος Νικόλαος, Τρύφωνος (1855-1939) - Τριανταφυλλόπουλος Κωνσταντίνος, Δημητρίου (1881-1966) - Τριγγέτας Δημήτριος (1814-86) - Τρικούπης Κωνσταντίνος, Θεμιστοκλή (1857-1922) - Τρικούπης Σπυρίδων (1788-1873) - Τρικούπης Χαρίλαος (1832-96) - Τσαλδάρης Παναγής (1868-1936) - Τσαμαδός Αντώνιος - Τσαμαδός Νικόλαος, Μιχαήλ (1839-1910) - Τσαμόπουλος Δημήτριος - Τσέλος Αναστάσιος (;-1944) - Τσερούλης Χαράλαμπος, Νικολάου (1879-1929) - Τσερτίδης Ιωάννης - Τσιμάρας Ιωάννης - Τσιριμώκος Δημήτριος (1828-90) - Τσιριμώκος Ιωάννης, Δημητρίου (1861-1934) - Τσιτσάρας Δημήτριος, Γεωργίου (1867-1949) - Τσιτσάρας Δημήτριος, Σπυρίδωνος (1815-88) - Τσιτσεκλής Παντελής (1869-1928) - Τσουδερός Εμμανουήλ, Ιωάννη (1882-1956) - Τσώκρης Νικόλαος, Δημητρίου - Τυπάλδος-Αλφονσάτος Κωνσταντίνος (1873-1945) - Τυπάλδος-Φορέστης Τιμόθεος (1814-77) - Φαρμακόπουλος Θεόδωρος, Κωνσταντίνου (1859-;) - Φαρμακόπουλος Κωνσταντίνος (1799-1899) - Φικιώρης Γεώργιος (1855-1942) - Φίλανδρος Κωνσταντίνος (1877-1940) - Φιλάρετος Γεώργιος (1848-1929) - Φιλάρετος Νικόλαος - Φιλήμων Τιμολέων, Ιωάννη (1833-98) - Φίλωνος Φίλων, Ιωάννη (1813-95) - Φορέστης-Τυπάλδος Σπυρίδων - Φραγκίδης Γεώργιος - Χαλκιόπουλος Κωνσταντίνος (;-1908) - Χαλκιόπουλος Παναγιώτης (;-1880) - Χαραλάμπης Αναστάσιος (1862-1949) - Χαραλάμπης Δημήτριος (1796-1879) - Χαρίλαος Επαμεινώνδας (1874-1947) - Χαριτάκης Γεώργιος (1885-1943) - Χατζάκος Ματθαίος (1861-1941) - Χατζηγάκης Σωτήριος, Ιωάννη (1854-1932) - Χατζηκυριάκος Αλέξανδρος, Νικολάου (1874-1958) - Χατζηκυριάκος Ανδρέας, Νικολάου (1876-1959) - Χατζηκυριάκος Κωνσταντίνος (1844-1900) - Χατζηκυριακού Γεώργιος - Χατζηπέτρος Χρήστος, Ευθυμίου (;-1925) - Χατζίσκος Δημήτριος (1795-1877) - Χατζίσκος Δημήτριος, Νικολάου (1888-1975) - Χατζίσκος Νικόλαος, Δημητρίου (1850-1917) - Χατζόπουλος Ιωάννης (1847-1930) - Χρηστίδης Δημήτριος (1795-1879) - Χρηστομάνος Αντώνιος, Αναστασίου (1870-1933) - Χριστακόπουλος Βασίλειος - Χριστόπουλος Αθανάσιος, Κωνσταντίνου (1881-1963) - Χριστόπουλος Ασημάκης, Τζανέτου (;-1909) - Χριστόπουλος Κωνσταντίνος - Χριστόπουλος Χαράλαμπος (1819-71) - Χριστόπουλος Χρήστος - Χρυσόγελος Νικόλαος (1780-1857) - Χωρεπισκοπίδης Ιωάννης - Ψύλλας Ανδρέας - Ψύλλας Γεώργιος (1794-1878)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "HISTORIA"

Χιλιάδες ιστορικές φωτογραφίες

στο βιβλιοπωλείο HISTORIA

(Υψηλάντου 5 - Κολωνάκι - Τηλ. 210-7255962)

Ο Εκδοτικός Οίκος HISTORIA ανοίγει στο κοινό το αρχείο του και προσφέρει σε προσιτή τιμή χιλιάδες ιστορικές φωτογραφίες σε καλοτυπωμένο φωτογραφικό χαρτί Kodak. Προσωπικότητες και κρίσιμα γεγονότα από τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία.

Ο ΚΩΝ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ Η "ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ" ΤΗΣ ΓΚΕΣΤΑΠΟ!

Μια Ελληνορωσίδα καλλονή

η μόνιμη συνοδός του Καραμανλή

κατά τη διάρκεια της Κατοχής!

Το νεαρό ζευγάρι της Κατοχής, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Λίλη Μακ. Του έλεγε πολλά χρόνια αργότερα ο Μάνος Χατζιδάκις: “Εμείς, κύριε πρόεδρε, με τον Τσαρούχη, τον Κουν και τον Γκάτσο, πίναμε ούζα απέναντί σας και σας καμαρώναμε καθώς ήσασταν πολύ ωραίο ζευγάρι. Αλλά ένα μεσημέρι σας είδαμε να μαλώνετε και να φεύγετε συγχυσμένος”.

Γράφει ο Δημοσθένης Κούκουνας

Ανεξάρτητα από το τι πληροφορίες συγκέντρωνε η CIA για το κατοχικό παρελθόν του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν ξέσπασε η υπόθεση Μέρτεν, και πόσο αξιόπιστες ήταν ή δεν ήταν αυτές, ενδιαφέρον παρουσιάζει η στενή του σχέση με μια Ελληνορωσίδα στα χρόνια εκείνα. Επρόκειτο για μια νεαρή ιδιαίτερα ψηλή κοπέλα, που, όπως φαίνεται, διέθετε εντυπωσιακή γοητεία και σύντομα έγινε στην Αθήνα η μόνιμη σύνοδος του άγνωστου τότε πολιτικού. Συχνά τα μεσημέρια κάθονταν για φαγητό στου «Απότσου», που τότε ήταν στην αρχή της οδού Σταδίου, απέναντι από το μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

Το όνομά της ήταν Λίλη Μακ και είχε γεννηθεί στην Τεχεράνη το 1924, κόρη ενός νεαρού ζευγαριού που με μύριες όσες περιπέτειες είχε κατορθώσει να διαφύγει οδικώς από την κομμουνιστική Ρωσία και να βρει καταφύγιο στην Περσία. Ο σύζυγος, ονόματι Πάβλε Ιβάνωφ είχε γεννηθεί το 1891 στη Μόσχα και κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο έγινε αξιωματικός του τσαρικού στρατού, ενώ παράλληλα είχε πλούσια καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και διέθετε σπάνιο ταλέντο στη ζωγραφική, αλλά και στον χορό. Ως αξιωματικός πολέμησε ηρωικά κατά των Γερμανών, τραυματίστηκε όμως βαρύτατα σε μια μάχη, αλλά κατόρθωσαν οι χειρουργοί να σώσουν τη ζωή του. Μετά την έκρηξη της Επανάστασης των Μπολσεβίκων ο Ιβάνωφ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά πριν από την εκτέλεσή του κατόρθωσε να κερδίσει την εύνοια των δεσμοφυλάκων του, αξιοποιώντας το ταλέντο του: φιλοτέχνησε τα πορτρέτα τους κι εκείνοι χαλάρωσαν τα μέτρα ασφαλείας, έτσι που κατόρθωσε να δραπετεύσει ανενόχλητος.

Ακολούθησε ένα περιπετειώδες ταξίδι προς την Περσία μαζί με την ωραιοτάτη γυναίκα του, την Έλενα Κούρπσκαγια. Είχε μια επιβλητική ομορφιά, αλλά ένα ιδιαίτερο και ασυνήθιστο χαρακτηριστικό: για άγνωστους λόγους είχε χάσει το ένα μάτι της και έφερε μόνιμα διαγωνίως στο πρόσωπό της ένα μεταξωτό μαντήλι όπως παλιά οι πειρατές.. Στις αρχές της δεκαετίας 1920 εγκαταστάθηκαν στην Τεχεράνη και σύντομα ο Πάβλε Ιβάνωφ (που πλέον ήταν γνωστός ως Πωλ Μακ, επώνυμο με το οποίο πολιτογραφήθηκε ο ίδιος και όλη η οικογένειά του) διακρίθηκε, σε τέτοιο μάλιστα σημείο που έγινε ο επίσημος προσωπογράφος του Σάχη της Περσίας, ενώ το ζευγάρι συνδέθηκε με την τοπική κοσμική ζωή και κέρδισε πολλούς επώνυμους φίλους. Επιτετραμμένος της Γερμανίας στην Τεχεράνη ήταν τότε ο κόμης φον Σούλενμπουργκ, με τον οποίο δημιούργησε το ζευγάρι ιδιαίτερη φιλία και ειδικότερα η Έλενα, που δημιούργησε στενό δεσμό μαζί του.

O Πωλ Μακ στο ατελιέ του στην Τεχεράνη,
 ενώ φιλοτεχνεί υπερμεγέθη προσωπογραφία
του Σάχη της Περσίας.

Εκεί, στην Τεχεράνη, το 1924 το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, που την βάπτισαν τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου στην τοπική ρωσική ορθόδοξη του Αγίου Νικολάου. Νονός ήταν ο Σούλενμπουργκ, που της έδωσε το όνομα Ελισάβετ. Γύρω στα 1930, αφού το ζευγάρι εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει και ένα δεύτερο παιδί, που βαπτίστηκε Βλαδίμηρος, εγκατέλειψε την υψηλή κοινωνική θέση που είχε και επιχείρησε για ένα διάστημα να εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη, αλλά τελικά κατέληξε στην Αθήνα. Αγόρασαν μια μονοκατοικία στην οδό Καρνεάδου, στο Κολωνάκι, και σύντομα διασυνδέθηκαν με τους Ρώσους πρόσφυγες που ζούσαν στην Αθήνα. Το 1931 σε κεντρική αίθουσα της Αθήνας εκτέθηκαν ζωγραφικά έργα του Πωλ Μακ, αλλά εκείνος την ίδια χρονιά έφυγε από την Αθήνα για το Παρίσι και τελικά εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του το 1967.

Εκτός από την ιδιόκτητη μονοκατοικία, άφησε στην οικογένειά του αρκετά από τα χρήματα που είχε αποκτήσει στην Περσία, έτσι ώστε η όμορφη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του ακολούθησαν σε όλο το διάστημα του Μεσοπολέμου μια εύπορη ζωή.

Ωστόσο η μονόφθαλμη Έλενα Μακ βρίσκεται στο επίκεντρο μιας κατασκοπευτικής περιπέτειας το 1938, όπως την διηγείται ο Γερμανός αρχικατάσκοπος Άρθουρ Ζάιτς στις αναμνήσεις του:

«Προπολεμικά ζούσε στην Αθήνα μία Ρωσίδα κυρία, ονόματι Έλενα Μακ, γνωστή στην αθηναϊκή κοινωνία όχι τόσο διότι ήταν ομολογουμένως ωραία, όσο διότι κάλυπτε πάντοτε το αριστερό μάτι της με ένα μαύρο μεταξωτό μαντήλι, το οποίο έδενε διαγωνίως στο κεφάλι της. Η κ. Μακ ήταν ρωσικής καταγωγής και μετά την έκρηξη της επανάστασης των μπολσεβίκων, κατέφυγε στην Τεχεράνη, όπου τότε πρεσβευτής της Γερμανίας ήταν ο διπλωμάτης φον Σούλεμπουργκ, ο ίδιος που ήταν πρεσβευτής στη Μόσχα μέχρι τη γερμανική επίθεση. Ας σημειωθεί ότι ο φον Σούλεμπουργκ ήταν ένας από τους λίγους ρωσόφιλους Γερμανούς διπλωμάτες της ναζιστικής περιόδου και ο πρωτεργάτης του γερμανορωσικού συμφώνου του Αυγούστου 1939, που έλυσε τα χέρια του Χίτλερ και του έδωσε την ευχέρεια να στραφεί αμέσως κατά της Πολωνίας.

Στο διάστημα της παραμονής της στην Τεχεράνη η Έλενα Μακ συνδέθηκε στενά με τον Γερμανό πρεσβευτή φον Σούλεμπουργκ. Η φιλία όμως αυτή σιγά-σιγά μεταβλήθηκε σε τέτοιο φλογερό ερωτικό πάθος, ώστε η ζωή των δύο εραστών, συνεπεία μάλιστα της φοβερής ζηλοτυπίας του Γερμανού διπλωμάτη, να καταστεί αφόρητη πια. Υπό τις συνθήκες αυτές η Έλενα Μακ εγκατέλειψε την Τεχεράνη και κατέφυγε αρχικά μεν στην Κωνσταντινούπολη, αργότερα δε στην Αθήνα, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα και όπου ο Γερμανός διπλωμάτης δεν έπαυε να της στέλνει θερμές πάντοτε επιστολές και να την ενισχύει οικονομικά.

Έτσι η Έλενα Μακ είχε στην κατοχή της πολλές επιστολές του Σούλεμπουργκ, οι οποίες φαίνεται πως είχαν κάποια αξία για τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Ιδιαίτερα ενδιαφέρθηκε επίσης για τις επιστολές και ο τότε Γερμανός επιτετραμμένος φον Γκραίβενιτς. Υπό τις συνθήκες αυτές κλήθηκε ο Χουτζάρια και του ανατέθηκε η με κάθε τρόπο απόκτηση των επιστολών.

Το πράγμα όμως δεν ήταν εύκολο, γιατί η Μακ δεν θα παρέδιδε ποτέ με τη θέλησή της τις εν λόγω επιστολές. Ο Χουτζάρια όμως συνεργαζόταν πλέον με την ελληνική υπηρεσία πληροφοριών και σκέφθηκε ότι με τη σύλληψη της Μακ και την έρευνα στο σπίτι της θα βρισκόταν και η αλληλογραφία της με τον Σούλεμπουργκ, η οποία έτσι θα περιερχόταν σε ελληνικά χέρια. Πώς έπειτα θα την έβαζε ο ίδιος στο χέρι, ήταν ένα άλλο ζήτημα που θα το σκεπτόταν αργότερα. Πράγματι, χωρίς να χάσει καιρό, κατήγγειλε στις ελληνικές αρχές την Έλενα Μακ ως πράκτορα των Ρώσων και των Γερμανών. Οι ελληνικές αρχές πράγματι την συνέλαβαν και, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Χουτζάρια, βρήκαν στο σπίτι της ένα ολόκληρο κιβώτιο με επιστολές. Μέσα στο κιβώτιο υπήρχε και η αλληλογραφία της με τον Σούλεμπουργκ.

Ο Αντρέι Χουτζάρια έπρεπε πια να βάλει χέρι στην αλληλογραφία αυτή. Μεταχειρίσθηκε μύριους τρόπους, αλλά ματαίως και τελικά αποκαλύφθηκε σε κάποιον της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας.

-Αν επιμένω, του είπε, τόσο για την αλληλογραφία αυτή, είναι διότι ενδιαφέρεται γι’ αυτήν ο επιτετραμμένος της Γερμανίας φον Γκραίβενιτς και, όπως καταλαβαίνετε, αν του πάω τις επιστολές αυτές, που για σας δεν έχουν καμιά αξία, η εμπιστοσύνη της γερμανικής μυστικής υπηρεσίας, με την οποία πρέπει να σας αποκαλύψω τώρα ότι έχω επαφή, θα είναι τόση ώστε να μπορώ να αποσπώ πληροφορίες που θα έχουν μεγάλη για σας και θα σας εξυπηρετήσουν.

Το κόλπο του Χουτζάρια όμως δεν έπιασε, γιατί φαίνεται πως από καιρό η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είχε υπόνοιες πως ο Χουτζάρια έπαιζε διπλό παιχνίδι. Κι έτσι τα γράμματα της Έλενας Μακ έμειναν πάντα στα χέρια της».

Τελικά η αλληλογραφία αυτή είναι άγνωστο αν διασώθηκε ή τι απέγινε. Μια άλλη κατασκοπευτική περιπέτεια της οικογένειας των Μακ είναι καταγραμμένη κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η κόρη, η Λίλη, φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο, που το τελείωσε στις αρχές της Κατοχής. Στο σημείο αυτό, εμπλέκεται σε παρασκήνια κατασκοπείας, ως πράκτορας της Γκεστάπο, όπως αναφέρεται σε συμμαχικά έγγραφα. Η ιταλική αντικατασκοπεία, χωρίς να γνωρίζει ότι ανήκει στη Γκεστάπο, την συλλαμβάνει για άλλους λόγους και την καταδικάζει το 1942 σε φυλάκιση δύο ετών. Τότε παρεμβαίνουν οι Γερμανοί και την απελευθερώνουν, όπως μεταπολεμικά περιγράφεται σε απόρρητο βρετανικό έγγραφο του Απριλίου 1946 (αποδεσμεύθηκε το 2007):

«Από ανακρίσεις που διεξήγαγε το Κέντρο Αλλοδαπών διαπιστώθηκε ότι η Λίλη Μακ υπήρξε πράκτορας της Γκεστάπο και στρατολογήθηκε απ’ αυτήν για να παρέχει πληροφορίες σχετικά με Βρετανούς στρατιωτικούς που κρύβονταν στην Αθήνα. Το 1942 η Λίλη συνελήφθη από τις ιταλικές στρατιωτικές αρχές κατοχής και καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση. Τελικά ανεστάλη η καταδίκη της, ύστερα από αποτελεσματική παρέμβαση της Γκεστάπο στις ιταλικές αρχές ότι ήταν πράκτορας στην υπηρεσία της. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Αθηνών ολοκλήρωσε την ανάκριση μητέρας και κόρης, της Έλενας και της Λίλης Μακ, και αναμένεται η υπόθεσή τους να εκδικασθεί σύντομα. Θα δικασθούν με την κατηγορία συνεργασίας με τον εχθρό».

Μετά τη γερμανική παρέμβαση και την αποφυλάκισή της, η Λίλη Μακ, που διαθέτει μια σαγηνευτική ομορφιά, όπως και η μητέρα της, γνωρίζεται με τον σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο και αναλαμβάνει να πρωταγωνιστήσει σε μια κινηματογραφική ταινία. Τα γυρίσματα άρχισαν το 1943 και η Στέλλα Γκρέκα, που εκείνο τον καιρό ήταν σύζυγος του Λάσκου, αναλαμβάνει να την καθοδηγήσει σε θέματα υποκριτικής. Και οι δύο νεαρές γυναίκες ήταν οι πρωταγωνίστριες της ταινίας αυτής, μαζί με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον μετέπειτα γνωστό δημοσιογράφο του οικονομικού ρεπορτάζ Κώστα Τσαλόγλου, ο οποίος τότε έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του ως Ντίνος Βαλέντης. Η ταινία ξεκίνησε να γυρίζεται το 1943, αλλά τελικά βγήκε στις αίθουσες το 1945 με τον τίτλο «Ραγισμένες καρδιές». Η Λίλη κρατάει τον ομώνυμο ρόλο.

Την ίδια εποχή, δηλαδή το 1943, γνωρίζεται με τον νεαρό πολιτικό Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο συνδέεται αισθηματικά. Δεν κρύβουν τη σχέση τους, ενώ κατά μία πληροφορία έμεναν στο ίδιο σπίτι. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του άσημου τότε Μάνου Χατζιδάκι, που την διέσωσε ο δημοσιογράφος Σεραφείμ Φυντανίδης στις αναμνήσεις του, που κυκλοφόρησαν δύο μήνες πριν από τον θάνατό του τον Δεκέμβριο 2014:

«… Του είχε πει [του Κ. Καραμανλή] ο Μάνος Χατζιδάκις, ότι τον θυμόταν στη διάρκεια της Κατοχής να τρώει τα μεσημέρια στου «Απότσου» με μια πανέμορφη Πολωνορουμάνα, που έμενε στο Παγκράτι και λεγόταν Λιλή Μακ. “Εμείς, κύριε πρόεδρε, με τον Τσαρούχη, τον Κουν και τον Γκάτσο, πίναμε ούζα απέναντί σας και σας καμαρώναμε καθώς ήσασταν πολύ ωραίο ζευγάρι. Αλλά ένα μεσημέρι σας είδαμε να μαλώνετε και να φεύγετε συγχυσμένος”.

Ενοχλήθηκε ο Καραμανλής. “Εγώ δεν ξέρω καμιά Λιλή Μακ. Τι είναι αυτά που λες;”

Αργότερα, μας είπε ο Χατζιδάκις: “Θέλω να γράψω ένα βιβλίο με τίτλο «Η Λιλή Μακ δεν υπήρξε ποτέ. Αλλά υπήρξε»”.

Όταν το έγραψα αυτό στην εφημερίδα, ο Νίνος Μικελίδης μου έφερε μία φωτογραφία. Όντως, η Λιλή Μακ είχε παίξει έναν μικρό ρόλο στην ταινία “Η βίλα με τα νούφαρα” που είχε γυριστεί επί Κατοχής. Άρα, η Λιλή Μακ πράγματι υπήρξε. Ο Καραμανλής όμως προστάτευε αυστηρά την ιδιωτική του ζωή και δεν συμπαθούσε καθόλου τις φήμες και τα κουτσομπολιά…».

Τον Μάιο 1946 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίζεται και πάλι βουλευτής Σερρών (τελευταία φορά είχε επανεκλεγεί το 1936). Τον ίδιο μήνα στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων η Έλενα Μακ και η Λίλη Μακ δικάζονται για συνεργασία με τον εχθρό. Δεν είναι βεβαιωμένο αν και πώς ο Καραμανλής ως δικηγόρος και βουλευτής τις είχε βοηθήσει, πάντως μητέρα και κόρη απαλλάχθηκαν λόγω αμφιβολιών.

Από την Απελευθέρωση και ύστερα οι δρόμοι του ζευγαριού ούτως ή άλλως είχαν χωρίσει. Ο Καραμανλής ακολούθησε μια ανοδική τροχιά στην πολιτική ζωή, ενώ η Λίλη Μακ, που η ίδια και η οικογένειά της είχαν χάσει κάθε ίχνος από την περιουσία τους, βρέθηκε στους κύκλους των πρώτων υπαρξιστών, πρωταγωνίστρια ακόμα και στην περίφημη παράγκα του Σίμου…

Αθήνα 1931. Μόλις έχουν εγκατασταθεί στο σπίτι τους στο Κολωνάκι (Καρνεάδου 37) ο Πωλ Μακ και η μονόφθαλμη σύζυγός του Έλενα μαζί με τα δύο παιδιά τους, τη Λίλη και τον Βλαδίμηρο.

Την εποχή που ο Κων. Καραμανλής παντρευόταν και αμέσως μετά γινόταν ξαφνικά πρωτοκάθεδρος στην πολιτική, η Λίλη Μακ αντιδρούσε με τον δικό της τρόπο.  Εδώ ποζάρει έξω από την παράγκα του αρχηγού των υπαρξιστών Σίμου φορώντας μια μάσκα... Η φωτογραφία αυτή, όπως και η προηγούμενη, προέρχεται από το αρχείο Μ. Νταλούκα.

Σ.Σ. Πρόσθετα για την κατοχική δραστηριότητα του Κ. Καραμανλή υπάρχουν στο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα "Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕΡΤΕΝ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ", που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο 2019 (έκδοση Ariston Books, σελ. 530)
https://aera2012.blogspot.com/2019/02/blog-post_27.html

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ - Η ΟΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ:

Δημοσθένη Κούκουνα

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ

η όλη αλήθεια για το γερμανικό χρέος

Εκδόσεις Historia, τηλ. 210-7255962

σελ. 400, τιμή 20 ευρώ


https://historiabooks.gr/shop/ekdoseis-historia/demosthene-koukouna-katochiko-daneio/

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ

Ο διπλωμάτης Ιωάννης Μοσχόπουλος, που φέρεται να κατήγγειλε σε ανθρώπους της CIA τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως πράκτορα των Γερμανών κατά την Κατοχή, παραλίγο υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Κόλλια

Ο Δημοσθένης Κούκουνας στον πρώτο τόμο του βιβλίου του "Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής" (Εκδόσεις Historia), που πρωτοκυκλοφόρησε τον Νοέμβριο 2014, κάνει εκτενή μνεία για τις πραγματικές δραστηριότητες του Κωνσταντίνου Καραμανλή επί Κατοχής, αφιερώνοντας περισσότερες από 40 σελίδες, αποκλειστικά επί τη βάσει ιστορικών ντοκουμέντων. Ανάμεσα σ' αυτά περιλαμβάνεται και το δισέλιδο έγγραφο του 1962, που αποδέσμευσε το 2006 η CIA, που δεν είναι παρά μια ανυπόγραφη ελληνόγλωσση εσωτερική αναφορά της και στηρίζεται σε πληροφορίες προερχόμενες από τον διπλωμάτη Ιωάννη Μοσχόπουλο. Εκεί (σελ. 387) σημειώνεται ότι ο Μοσχόπουλος "στις 21 Απριλίου 1967 είχε προταθεί  για να αναλάβει υπουργός Εξωτερικών, αλλά την τελευταία στιγμή απορρίφθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο".
Στην εκτενή διαδικτυακή συζήτηση που ακολούθησε κατά τις τελευταίες μέρες, από κάποιους αμφισβητήθηκε η πληροφορία αυτή μέχρι του σημείου ότι ο Μοσχόπουλος ...δεν υπήρξε ποτέ. Τώρα ο συγγραφέας δίνει στη δημοσιότητα φωτοτυπία από το ακόλουθο έγγραφο, που είναι το χειρόγραφο πρωτότυπο του βασιλικού διατάγματος της 21ης Απριλίου 1967 και με το οποίο διορίζονται στην υπό τον Κωνσταντίνο Κόλλια κυβέρνηση ως υπουργοί οι Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός και Νικ. Μακαρέζος, ενώ διαγράφονται οι Ιω. Μοσχόπουλος, Ευάγγ. Καραμπέτσος, Χρ. Αποστολάκος και Γ. Ζωιτάκης:

Περί διορισμού Υπουργών (και Υφυπουργών)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

'Εχοντες υπ' όψιν το άρθρον 31 του Συντάγματος

Δ ι ο ρ ί ζ ο μ ε ν

Υπουργούς, επί του Συντονισμού τον κ. Ν. Μακαρέζον, [επί των Εξωτερικών τον κ. Ι. Μοσχόπουλον], επί των Εσωτερικών τον κ. Στ. Παττακόν, [επί της Δημοσίας Τάξεως τον κ. Ευάγγ. Καραμπέτσον, επί της Εργασίας τον κ. Χρ. Αποστολλάκον], παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως τον κ. Γ. Παπαδόπουλον [και Υφυπουργόν επί της Εθνικής Αμύνης τον κ. Γ. Ζωιτάκην].

Ο Πρόεδρος του Ημετέρου Υπουργικού Συμβουλίου θέλει δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν Διάταγμα.

Εν Αθήναις τη 21 Απριλίου 1967

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β. (υπογρ.)

Ο Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΛΛΙΑΣ (υπογρ.).

Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ (2)

Απόσπασμα από το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα "Η υπόθεση Μέρτεν και η σύγκρουση με τον Καραμανλή" (βιβλιοπωλείο Υψηλάντου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210-7255962)

Ο Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ CIA

Όπως προκύπτει από όσα προαναφέρθηκαν στις προηγούμενες σελίδες ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επί Κατοχής δεν είχε καμιά στοιχειοθετημένη επιλήψιμη συμπεριφορά ή οποιαδήποτε σύνδεση με τους Γερμανούς. Ωστόσο από τα τέλη της δεκαετίας 1950 συστηματικά έχει επιχειρηθεί από διάφορους κύκλους να υποστηριχθεί το αντίθετο.

Στα αρχεία της CIA, που από ετών είναι προσβάσιμα στο κοινό, περιλαμβάνεται και ένα έγγραφο οπωσδήποτε μειωμένης αξιοπιστίας, που συνδέει τον Έλληνα πολιτικό με τη δίωξη των Εβραίων επί Κατοχής από τους Γερμανούς:

ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ

16 Σεπτεμβρίου 1962

Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνστ. Καραμανλή περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων.

1. Κατά την αυτήν χθεσινήν συνομιλίαν με τον Σύμβουλον Πρεσβείας κ. Ιωάννην Μοσχόπουλον, ούτος μου ανεκοίνωσε και τα κάτωθι υπό άκρως απόρρητον τύπον:

α. Κατά την πέρυσι διεξαχθείσαν εις το Ισραήλ δίκην του Γερμανού εγκληματίου πολέμου Άντολφ Άιχμαν, μεταξύ των στοιχείων που περιείχοντο εις την σχηματισθείσαν κατ’ αυτού δικογραφίαν, βάσει της οποίας παρεπέμφθη ούτος εις δίκην και κατεδικάσθη εις θάνατον, περιείχετο και ένας επίσημος πίναξ των – κατά την κατοχήν – διατελεσάντων πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής εις την Ελλάδα Ελλήνων υπηκόων, οι οποίοι είχον συνεργασθή μετά του Μέρτεν εν Θεσσαλονίκη εις το έργον της εξοντώσεως των Εβραίων της πόλεως ταύτης και της λαφυραγωγήσεως των περιουσιών αυτών. Ο πίναξ ούτος των πρακτόρων απετέλει μέρος των εγγράφων και αποδεικτικών στοιχείων, που ανεφέροντο εις το κεφάλαιον της διώξεως των Εβραίων της Ελλάδος.

β. Την δίκην του Άιχμαν είχε παρακολουθήσει διά λογαριασμόν της ελληνικής κυβερνήσεως ένας έμπιστος υπάλληλος, ισραηλιτικής καταγωγής, ανήκων εις την υπηρεσίαν Τύπου της εις το Ισραήλ διπλωματικής αντιπροσωπείας της Ελλάδος, διωρισμένος από πολλών ετών εις την υπηρεσίαν ταύτην, και το πρώτον διορισθείς όταν ο κ. Μοσχόπουλος ήτο προ αρκετών ετών διπλωματικός αντιπρόσωπος της Ελλάδος πλησίον της κυβερνήσεως του Ισραήλ. Φυσικά ο Ισραηλίτης ούτος, υπηρετήσας επί πολύ διάστημα και υπό τας διαταγάς του κ. Μοσχόπουλου είχε συνδεθή πολύ μετ’ αυτού και είχε προσφέρει εις αυτόν εξαιρέτους υπηρεσίας εν τη αποστολή του. Διατηρεί έκτοτε σχέσεις μετ’ αυτού ο κ. Μοσχόπουλος.

γ. Ο Ισραηλίτης ούτος έμπιστος της υπηρεσίας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, υπό την ιδιότητα του εκπροσώπου της ελληνικής κυβερνήσεως προς παρακολούθησιν της δίκης Άιχμαν, έλαβε γνώσιν των αφορώντων τους Εβραίους της Ελλάδος εγγράφων της δικογραφίας, έλαβε δε γνώσιν και του συνημμένου πίνακος των Ελλήνων πρακτόρων των Γερμανών της κατοχής και εις τον πίνακα τούτον ανέγνωσεν ιδίος όμμασι και το όνομα του σημερινού πρωθυπουργού της Ελλάδος κ. Κωνστ. Καραμανλή. Ειδοποίησε – κατόπιν τούτου – την κυβέρνησιν αρμοδίως.

δ. Κατόπιν τούτου, η ελληνική κυβέρνησις τόσον διά του εις Ισραήλ διπλωματικού της εκπροσώπου, όσον και διά του εν Αθήναις διπλωματικού εκπροσώπου του Ισραήλ κ. Κάπελ προέβη εις επίμονα διαβήματα προς την κυβέρνησιν του Ισραήλ, όπως μη κοινολογηθή κατ’ ουδένα τρόπον ο εν λόγω πίναξ κατά την δίκην, ίνα μη αποκαλυφθή προφανώς το όνομα του κ. Καραμανλή. Η κυβέρνησις του Ισραήλ εδέχθη την ελληνικήν παράκλησιν και πράγματι ο γενικός εισαγγελεύς Χάουσνερ δεν εχρησιμοποίησε κατά την δίκην τα στοιχεία του πίνακος τούτου.

ε. Εσχάτως, ο κ. Μοσχόπουλος [1] συνηντήθη με τον εν λόγω Ισραηλίτην υπάλληλον Τύπου της εις Ισραήλ ελληνικής διπλωματικής αντιπροσωπείας, ο οποίος του εξιστόρησε και του απεκάλυψεν, υπό άκρως απόρρητον τύπον, τα του πίνακος και τα διαβήματα της ελληνικής κυβερνήσεως, και τον διεβεβαίωσε κατηγορηματικώς ότι το όνομα του κ. Καραμανλή περιελαμβάνετο πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των Γερμανών της κατοχής, υπογραμμισμένον δι’ ερυθράς μολυβδίδος, όπως διά τοιαύτης μολυβδίδος ήσαν υπογραμμισμένα και τα ονόματα πολλών άλλων Ελλήνων πρακτόρων, μεταξύ των οποίων μου ανεκοίνωσε και τα ονόματα του καθηγητού του πανεπιστημίου κ. Πετρόπουλου, ως και του κ. Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, τέως πρωθυπουργού και αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος.

2. Υπεσχέθην κατηγορηματικώς εις τον κ. Μοσχόπουλον άκραν εχεμύθειαν επί όλων των ανωτέρω πληροφοριών του.

---

[1] Σημείωση του συγγραφέα: Ο διπλωμάτης Ιωάννης Μοσχόπουλος στις 21 Απριλίου 1967 είχε προταθεί για να αναλάβει υπουργός Εξωτερικών, αλλά την τελευταία στιγμή απορρίφθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο.

ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ: http://aera2012.blogspot.gr/2015/10/1.html
ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩ. ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟ ΒΛΕΠΕ: http://aera2012.blogspot.gr/2015/11/blog-post.html

Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ (1)

Απόσπασμα από τον πρώτο τόμο του βιβλίου του Δημοσθένη Κούκουνα "Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής" (σελ. 361-367), που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Historia (βιβλιοπωλείο Υψηλάντου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210-7255962)

Ο Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΕΠΙ ΚΑΤΟΧΗΣ

«Μαζεύτηκαν πάλι στο σπίτι οι φίλοι του Κωστάκη. Είναι μια ομάδα που ταχτικά συνεδριάζει και συζητεί για τις μεταπολεμικές πολιτικές εξελίξεις. Όλοι είναι παλιοί γνωστοί μας και οι περισσότεροι πολύ φίλοι μας. Σήμερα ήρθαν ο Γιώργος Οικονομόπουλος, ο Ξενοφών Ζολώτας, ο Άγγελος Αγγελόπουλος, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, ο Γιώργος Λάπας που είχε κρύψει τον Κωστάκη όταν διώκονταν πέρυσι, ο Πέτρος Γαρουφαλιάς. Ήρθε και για πρώτη φορά ένας Μακεδόνας πρώην βουλευτής, ο Κώστας Καραμανλής. Μιλούσε λίγο, μα ό,τι έλεγε ήταν σωστό. Μου έκανε εντύπωση η κρίση του και η ειλικρίνειά του. Θα πω του Κωστάκη να τον καλέσει μια μέρα μόνο του, να τον γνωρίσω καλύτερα».

Αυτά έγραφε στο ημερολόγιό της η Ιωάννα Τσάτσου στις 25 Νοεμβρίου 1942 (Φύλλα Κατοχής, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, σελ. 58) για την ημέρα που γνώρισε πρώτη φορά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Εντελώς συμπτωματικά, την ίδια ακριβώς μέρα εκδηλωνόταν η πρώτη αντιστασιακή δράση, η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Η επιχείρηση εκτελέστηκε για πρώτη και μοναδική φορά από κοινή ομάδα του ΕΛΑΣ, του ΕΔΕΣ και Βρετανών σαμποτέρ. Ποτέ άλλοτε δεν θα μπορέσουν οι δύο αντιστασιακές οργανώσεις να πραγματοποιήσουν κοινή δράση. Αντίθετα, θα περάσουν σε μια άλλη φάση συνεχούς αντιπαλότητας.

Αλλά την ίδια μέρα, η Ιωάννα Τσάτσου σημειώνει τη συνεδρίαση της άτυπης ομάδας με τα πρόσωπα που αναφέρθηκαν και που στην πραγματικότητα δεν είναι όλοι τους μόνο σοσιαλιστές, αλλά καλύπτουν ένα φάσμα από την αριστερά με τη δεξιά. Ίσως οι μέρες εκείνες να είναι δεκτικές για μια πολιτική ενότητα και συνδιαλλαγή ανάμεσα στις δύο κύριες αντίρροπες παρατάξεις, έστω και αν το κλίμα και η «μόδα» επιβάλλουν ένα αριστερό προφίλ. Αυτό το «προφίλ» που ενώνει πολιτικούς από διάφορες γενεές και κυρίως από διαφορετικές κομματικές προελεύσεις, θα το δούμε κάπως αναλυτικότερα, καθώς και τα πρόσωπα της ομάδας που είχαν συνεδριάσει στο σπίτι των Τσάτσων. Δεν είναι μόνον αυτά που αναφέρει η Ιωάννα Τσάτσου στο λήμμα αυτό του ημερολογίου της, αλλά υπάρχουν και άλλα που κινούνται σ’ αυτή τη σοσιαλιστική συντροφιά.

Ο Κ. Καραμανλής την εποχή εκείνη ήταν μόλις 35 χρονών και ήδη είχε διατελέσει δύο φορές μέλος της Βουλής των Ελλήνων, έχοντας αναδειχθεί βουλευτής Σερρών του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές 1935 και 1936. Ασφαλιστής και από το 1932 δικηγόρος Σερρών, ζώντας όμως συχνά στην Αθήνα, στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, η έναρξη της Κατοχής τον βρήκε στην Αθήνα, όπου από τον Μάρτιο του 1941 είχε μετεγγραφεί στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Ο νεαρός δικηγόρος και πρώην βουλευτής εγκαθίσταται σ’ ένα μικρό γραφείο, που αργότερα θα επιταχθεί από τους Γερμανούς. Η απώλεια δεν είναι και μεγάλη, αφού ελάχιστες είναι οι δουλειές που μπορεί να εξασφαλίσει εκείνη την εποχή ένας νεαρός και προερχόμενος από μακρινή επαρχία δικηγόρος.

Ήδη από τα χρόνια των σπουδών του διατηρεί πολλές φιλίες, που φυσικά έχουν αυξηθεί αφότου ασχολήθηκε με την πολιτική. Μεταξύ άλλων, συνδέεται στενά με τον Λάμπρο Ευταξία, συνομήλικό του επίσης πολιτικό και γόνο παλαιάς εύρωστης οικογένειας, καθώς επίσης και με τη Λίνα Τσαλδάρη, κόρη του Σπυρ. Λάμπρου και χήρα του Παναγή Τσαλδάρη, που υπήρξε ο αρχηγός του κόμματός του όταν εξελέγη βουλευτές. Στις κρίσιμες αυτές ώρες της Κατοχής έχει δύο ισχυρούς φίλους για να στηριχθεί, αν και ο χαρακτήρας του είναι αρκετά περήφανος για να ζητάει βοήθεια με το παραμικρό.

Άλλωστε από τους πρώτους κατοχικούς μήνες έχουν διευρυνθεί οι συντροφιές του και έχει γνωρισθεί με ανθρώπους που ανεξάρτητα από πολιτική προέλευση δραστηριοποιούνται στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο. Δύο πρόσωπα που διαδραματίζουν ρόλο στα πράγματα και με τα οποία συνδέεται ιδιαίτερα είναι ο Αλέξανδρος Σβώλος[1], ο γνωστός πανεπιστημιακός καθηγητής και αριστερός πολιτικός, και ο Γιάννος Πολίτης, ο οποίος υπήρξε ο πρεσβευτής της Ελλάδος στη μουσολινική Ιταλία μέχρι την επίδοση του ιταλικού τελεσιγράφου στις 28 Οκτωβρίου 1940. Και οι δύο αυτοί αποτελούν το επίκεντρο άλλων κύκλων, στους οποίους ο Καραμανλής έχει την ευκαιρία να ενταχθεί και έτσι να γνωρίσει πολλές προσωπικότητες που παίζουν ή θα παίξουν αργότερα σημαντικό ρόλο.

Αναλυτικές περιγραφές για τη ζωή του εκείνη την εποχή έχει κάνει ο Καραμανλής στον πρώτο βιογράφο του, τον Γάλλο ακαδημαϊκό Μωρίς Ζενεβουά, ο οποίος τις κατέγραψε με προσοχή. Όπως είναι φυσικό, η αφήγηση του ίδιου του βιογραφούμενου συχνά εμπεριέχει τον κίνδυνο της υποκειμενικότητας, αλλά στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει δυσκολία να επιβεβαιώσουμε τα πραγματικά περιστατικά. Μπορεί αυθαίρετα να προσπαθούν οι βιογράφοι του Καραμανλή να υπερμεγεθύνουν τα ηγετικά προσόντα του και να βρίσκουν ευκαιρίες να το πράττουν αυτό ως προς την κατοχική περίοδο, αλλά τα γεγονότα δεν μπορούν να διαστρεβλωθούν. Είναι βέβαιο ότι και ο ίδιος δεν θα το ήθελε.

Άλλωστε στα χρόνια της Κατοχής ο Καραμανλής κινείται σε δύο γνωστούς άξονες: στην Επιτροπή των Μακεδόνων-Θρακών και στην άτυπη σοσιαλιστική ομάδα. Λίγες εβδομάδες πριν φύγουν οριστικά οι Γερμανοί, επιχειρεί να ακολουθήσει τα γεγονότα και διαφεύγει στη Μέση Ανατολή.

Ωστόσο, με συκοφαντική διάθεση από τη μεριά των αντιπάλων του, έχει γίνει προσπάθεια, όπως είναι γνωστό από την εποχή που πρωτοεμφανίσθηκε στη δημοσιότητα η υπόθεση Μέρτεν, να τον εμπλέξουν σε δήθεν συνεργασία του με τον κατακτητή. Η περίπτωση αυτή διαψεύσθηκε επανειλημμένα και όχι μόνο δικαστικά, είναι όμως ενδεικτική της εμπάθειας την οποία έχει βιώσει στο παρελθόν ο Κ. Καραμανλής. Αν και στα τέλη της δεκαετίας 1950, όταν ξαφνικά προέκυψε η υπόθεση αυτή, ο Μαξ Μέρτεν είχε κάθε δυνατότητα να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, δεν το κατόρθωσε, με αποτέλεσμα να διαψευσθούν οικτρά όσοι επένδυσαν πολιτικά επάνω του.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1940, όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος με την Ιταλία, παρουσιάστηκε με την επιστράτευση στο Σιδηρόκαστρο, μαζί με τον αδελφό του Αλέκο. Ο τελευταίος κατατάχθηκε σε μια μονάδα που έφυγε για το Αλβανικό Μέτωπο, ενώ ο ίδιος κρίθηκε ανίκανος να υπηρετήσει λόγω βαρηκοΐας. Γύρισε στις Σέρρες και λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1941, επικεφαλής της οικογένειας ως πρωτότοκος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, νοικιάζοντας ένα μικρό διαμέρισμα στην Κυψέλη. Οι ακριβείς λόγοι, για τους οποίους ολόκληρη η οικογένεια την ώρα εκείνη εγκατέλειψε το πατρικό σπίτι στην Πρώτη Σερρών δεν είναι γνωστοί, αλλά προφανώς ένας πολιτικός μπορούσε να προβλέψει τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν, αφότου έγινε γνωστό ότι ισχυρές γερμανικές δυνάμεις είχαν στρατοπεδεύσει στα νότια βουλγαρικά εδάφη, δίπλα από τα ελληνικά σύνορα. Η Αθήνα θεωρήθηκε ασφαλέστερος τόπος για να μείνει η οικογένεια Καραμανλή στις δύσκολες εκείνες ώρες.

Ο Κωνσταντίνος, οι τρεις αδελφές Καραμανλή, η Όλγα 30 ετών τότε, η Αθηνά 24 ετών και η Αντιγόνη 20 ετών, καθώς και οι δύο νεώτεροι από τα αδέλφια που ήταν ακόμη μαθητές, ο Γραμμένος 15 ετών και ο Αχιλλέας 11 ετών, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο μόνος αδελφός, που υπηρετούσε τότε στο Μέτωπο, ο Αλέκος, βρέθηκε και αυτός στην Αθήνα τις ημέρες εκείνες, για να φοιτήσει στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών. Ήταν οι τελευταίες μέρες του πολέμου και ήδη πλέον οι Βρετανοί οπισθοχωρούσαν διατρέχοντας νότια την Ελλάδα με τελικό προορισμό την Κρήτη, στην οποία κατέληξε και η ελληνική ηγεσία υπό τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ και τον Εμμανουήλ Τσουδερό.

Ο Αλέκος Καραμανλής, μετά την αποστράτευσή του, έμεινε στην Αθήνα για να εργασθεί ως δικηγόρος, όπως και ο αδελφός του. Η Αντιγόνη Καραμανλή, η μικρότερη από τις αδελφές, διορίσθηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ την ίδια χρονιά η Αθηνά παντρεύτηκε έναν δικηγόρο (η Όλγα είχε παντρευτεί έναν γιατρό τον προηγούμενο χρόνο). Οι νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν με την Κατοχή κατέληξαν στο να χωριστεί η οικογένεια των αδελφών Καραμανλή. Τα τέσσερα αδέλφια εγκατέλειψαν την Αθήνα με προορισμό τη Μακεδονία, όπου όμως είχε εγκατασταθεί βουλγαρική κατοχή στη γενέτειρά τους. Έτσι, τελικά κατευθύνθηκαν στη Νιγρίτα που βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έμεινε στην Αθήνα και μέχρι την Απελευθέρωση δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στη Μακεδονία, γεγονός που από μόνο του διαψεύδει τους ισχυρισμούς του Μέρτεν ότι βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη και συνεργαζόταν με τους Γερμανούς. Μαζί του έμειναν ο Αλέκος και η Αντιγόνη, που είχαν αποκτήσει μόνιμη εργασία.

Στον ίδιον έγινε πρόταση από παράγοντες της κατοχικής κυβέρνησης για να διορισθεί ως νομάρχης ή υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας. Δεν την αποδέχθηκε την πρόταση, παρά το γεγονός ότι είχε συνδεθεί με άλλους επιφανείς Σερραίους, οι οποίοι δέχθηκαν να αναλάβουν παρόμοιες θέσεις (όπως π.χ. ο Βασίλειος Σιμωνίδης και ο Πέτρος Ιακώβου, εκ των οποίων ο πρώτος έγινε τελικά υπουργός γενικός διοικητής Μακεδονίας και ο δεύτερος γενικός γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας επί Κατοχής). Μαζί τους, όπως και με άλλους Μακεδόνες, απέκτησε ιδιαίτερες σχέσεις τον πρώτο καιρό της Κατοχής, όταν συμμετείχαν στην υπό τον Αλέξανδρο Σβώλο Επιτροπή Μακεδόνων και Θρακών. Πολιτικοί και κοινωνικοί παράγοντες προερχόμενοι από τη βουλγαροκρατούμενη περιοχή και αποκλεισμένοι στην Αθήνα είχαν σχηματίσει τότε αυτήν την επιτροπή, προκειμένου να συμβάλουν στην προώθηση των εθνικών θεμάτων αναφορικά με τη βουλγαρική κατοχή, αλλά και να περιθάλψουν παντοιοτρόπως τους πρόσφυγες από εκεί.

Για τις δραστηριότητες της Επιτροπής Μακεδόνων και Θρακών κάνει λεπτομερώς λόγο ο Αλέξανδρος Σβώλος στο βιβλίο του «Για τη Μακεδονία και τη Θράκη», όπου και γίνεται ονομαστικός λόγος για τους συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων και ο νεαρός τότε Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου είχε αποδώσει μεγάλη σημασία στην ύπαρξη και στη δράση αυτής της επιτροπής, που την στέγασε και της παρέσχε μηνιαία κρατική οικονομική βοήθεια για να μπορεί να δραστηριοποιείται στα εθνικά θέματα.

[1] Το 1947 ο Κ. Καραμανλής, υπουργός Εργασίας ων τότε, διευκρινίζει με επιστολή του σε ημερήσια εφημερίδα (Εθνικός Κήρυξ, 25.5.1947) ότι με τον Αλέξανδρο Σβώλο ήλθε σε διάσταση τον Οκτώβριο 1943 και ότι από τότε δεν τον είχε ξαναδεί. Αναφέρει συγκεκριμένα: «…Οφείλω να σας πληροφορήσω ότι όχι μόνον δεν συνειργάσθην ποτέ μετ’ αυτού, αλλά υπήρξα και ο πρώτος ίσως που απεδοκίμασε την πολιτικήν του». Συνεχίζει χαρακτηριστικά: «Διαρκούσης της κατοχής και συγκεκριμένως κατά Οκτώβριον του 1943 έσχον δύο συνομιλίας μετά του κ. Σβώλου κατά τας οποίας παρίσταντο και οι πρώην υπουργοί κ.κ. Κ. Τσάτσος και Ι. Παρασκευόπουλος και κατά τας οποίας διεπιστώθη πλήρης αντίθεσις απόψεων, εμού υποστηρίζοντος ότι καθήκον όλων των κομμάτων παλαιών και νέων είναι να αναλάβουν αγώνα κατά του ΕΑΜ από την πολιτικήν του οποίου θα προέκυπτον, όπως ετόνισα, συμφοραί διά το Έθνος». Και επιλέγει: «Είναι περιττόν να είπω ότι τον κ. Σβώλον, έχοντα αντίθετον γνώμην, ουδέποτε έκτοτε επανείδον».

ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ: http://aera2012.blogspot.gr/2015/10/2.html

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ

Κυκλοφορεί σύντομα

από τις Εκδόσεις Historia

το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ

Και τώρα... Το πιο αποκαλυπτικό βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από την εποχή που έληξε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος! Χρειάστηκε να περάσουν εβδομήντα ολόκληρα χρόνια για να φτάσει στη δημοσιότητα ένα έργο που με τόλμη και χωρίς προκαταλήψεις παρουσιάζει ένα θέμα-ταμπού: ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ. Με την υπογραφή του έγκυρου ιστορικού συγγραφέα Δημοσθένη Κούκουνα, που η επίμονη έρευνά του άνοιξε νέους δρόμους στην ιστοριογραφία της κρίσιμης δεκαετίας 1940, αποκαλύπτεται τεκμηριωμένα ποιοι ήταν οι επιχειρηματίες, οι επαγγελματίες και οι μαυραγορίτες που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή και θησαύρισαν ασύστολα. Χιλιάδες ονόματα και πάμπολλες περιπτώσεις ιδιάζουσας σημασίας. Πώς δημιουργήθηκαν νέα τζάκια και οικονομικοί κολοσσοί που πρωταγωνίστησαν στη μεταπολεμική ελληνική οικονομία, μερικοί εκ των οποίων συνεχίζουν να κυριαρχούν ακόμα και σήμερα.
Μηχανικοί, εργολάβοι και μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες, εφοπλιστές και ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες στην υπηρεσία του εχθρού, μεταλλευτικός τομέας, η ελληνική κλωστοϋφαντουργία και το γερμανικό χακί, οι μαυραγορίτες του ελαιολάδου, της αγροτικής παραγωγής και των βασικών ειδών διατροφής. Οικονομικοί δοσίλογοι με πρωτότυπη φαντασία και αποδοτικές συναλλαγές με τους κατακτητές. Τα κέρδη από τα λιγνιτωρυχεία της Καλογρέζας που χρηματοδότησαν το Χίλτον Αθηνών! Τζογαδόροι και λεσχιάρχες. Τα τριπλά κέρδη του Μποδοσάκη στη διάρκεια της Κατοχής. Το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, η ξυλεία, τα οικοδομικά υλικά και οι τσιμεντοβιομηχανίες κ.ά.

ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

(β΄ τόμος)

https://historiabooks.gr/shop/ekdoseis-historia/demosthene-koukouna-ta-enocha-mistika-tis-katochis-b-tomos/

Κυκλοφόρησε ο δεύτερος τόμος του αποκαλυπτικού έργου του Δημοσθένη Κούκουνα "ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ", που αναφέρεται στην κατοχική προπαγάνδα με πολλά ντοκουμέντα και πλούσια εικονογράφηση. Και οι δύο τόμοι, όπως και παλαιότερα βιβλία του ίδιου συγγραφέα, διατίθενται από το βιβλιοπωλείο "Historia" (Υψηλάντου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210-7255962).

Περιεχόμενα του δεύτερου τόμου:

ΠΡΟΚΑΤΟΧΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΟΪΤΑΛΟΦΙΛΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ – Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ – ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ – Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ – Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ-ΛΑΜΠΡΑΚΗ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ – ΕΚΔΟΤΙΚΕΣ-ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΤΟ «ΣΙΝΙΑΛ» ΚΑΙ Η «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΧΩ» – Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ – ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ – ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, ΚΟΜΜΑΤΑ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ – ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ – ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ – Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΑΡΧΙΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΩΝ